VIJF DAGEN AVONTUUR – MET DE i:SY P12 ZR VAN FÜSSEN NAAR HET GARDAMEER

Een tocht door de Alpen op een compacte fiets! Kan dat? Normaal gesproken zie je compacte fietsen op campings of op weg naar de bakker. Maar waarom gebruikt i:SY daarvoor de Pinion MGU, een motor die ook geschikt is voor hoge bergen? “Heeft de i:SY P12 misschien toch het potentieel voor  grotere avonturen?”, vraag ik me af. Dat moet ik testen! En zo ontstaat het idee om de Alpen over te steken op een compacte fiets. WETENSCHAPSEILAND: In de nieuwe i:SY P12 werkt de  revolutionaire Pinion MGU, die met een overbrengingsbereik van 600 % – dus het bereik tussen de grootste en de kleinste versnelling – totaal nieuwe mogelijkheden biedt. Dat was tot nu toe niet mogelijk met riemaandrijvingen.

DAG 1:  FÜSSEN – FERNSTEINSEE

Ik begin in Füssen, de hoogstgelegen stad van Beieren, op 800 meter boven zeeniveau. Van hieruit ga ik 400 kilometer over de Via Claudia Augusta, een oude Romeinse weg, naar het Gardameer. Al na de eerste 30 kilometer bereik ik het eerste hoogtepunt van mijn tocht. Een adembenemend panorama strekt zich voor mij uit. Voor mij ligt de Hochjoch, achter mij rijst de imposante Thaneller op – ik ben onder de indruk en denk gelukkig: “Dit is precies waarom ik hier ben.” Tot nu toe is de tocht voor de i:SY P12 met de Pinion MGU een makkie en door de rechte zitpositie kan ik nog beter van het landschap genieten. MIJN EERSTE SINGLETRAIL ... i:SY – je kunt het! Plotseling eindigt het pad en voor me slingert een smal pad steil naar beneden. Wortels en stenen steken uit de grond. Hier moet de i:SY P12 laten zien wat hij kan. Een compacte fiets met 25 kilo bagage, verdeeld over bagagedrager, frontloader en lowrider, is helaas niet bepaald offroad-vriendelijk.

DAG 2:  FERNSTEINSEE – RESCHENSEE

De tweede dag begint met een kop koffie, het afbreken van de tent en dan gaan we op pad. Voor mij liggen 800 hoogtemeters. De wendbaarheid van de fiets verrast me echter positief en stukje bij beetje vecht ik me een weg over de obstakels. De zon brandt ... Voor de tocht was ik een beetje bezorgd: zonder verende voorvork en verende zadelpen de bergen in – zou dat wel goed gaan? Maar mijn eerste tussentijdse conclusie op de tweede dag: de zes centimeter brede banden veren verbazingwekkend goed. Tot nu toe mis ik de verende voorvork niet. Voor iedereen die toch niet zonder verende voorvork wil, biedt i:SY het model Adventure aan. Maar zolang er geen singletrail op het programma staat, rijdt de fiets ook zonder vering uitstekend. Belangrijker dan vering is in de Alpen echter iets anders: zonnebrandcrème! De brandende zon is genadeloos, mijn display geeft 43 graden aan. Hoewel ik me twee keer insmeer, krijg ik toch zonnebrand.

DAG 3:  RESCHENSEE – MERAN

Een ander hoogtepunt langs de Via Claudia Augusta is de Reschensee. Dit stuwmeer werd rond 1950 onder water gezet om als reservoir voor een pompaccumulatiecentrale te dienen. Hiervoor werden in totaal 677 hectare land en twee dorpen onder water gezet en verloren bijna 150 gezinnen hun bestaan. De oude kerktoren steekt nog steeds boven het water uit en wordt ook wel het ‘Atlantis van de bergen’ genoemd. Tegenwoordig is de kerktoren een symbool van de regio. Volgens de legende hoor je op koude winternachten de klok van de toren luiden, hoewel deze al tientallen jaren geleden is verwijderd.

Vandaag staat er ook een remtest op het programma. De i:SY P12 maakt gebruik van hydraulische schijfremmen van Magura, die zijn geoptimaliseerd voor gebruik op e-bikes. Maar hoe snel komt de fiets eigenlijk tot stilstand, met 25 kilo bagage en een 90 kilo zware berijder? Ik rijd met 25 km/u en meet de remweg, die ik in drie pogingen kan verkorten van vijf meter tachtig tot drie meter vijftig. Mijn conclusie: “Als ik de fiets een keer niet op tijd tot stilstand breng, ligt dat zeker niet aan deze remmen, die state-of-the-art zijn, maar eerder aan mijn vaardigheden.”

DAG 4:  MERAN – LAIFS

Op de vierde dag rijd ik door eindeloze appelboomgaarden. Op een oppervlakte zo groot als meer dan 25.000 voetbalvelden worden hier allerlei soorten appels geteeld. Ongeveer acht procent van de totale Europese appeloogst komt uit Zuid-Tirol. 

De vlakkere stukken bieden een welkome afwisseling na de steile beklimmingen van de afgelopen dagen. Dat is ook te zien aan de accucapaciteit: 's avonds op de camping maak ik de balans op. Na 78 kilometer heb ik nog 68 % accucapaciteit over. Dat komt doordat ik er vandaag op heb gelet om de ondersteuningsniveaus zo zuinig mogelijk te kiezen – en dat heeft zijn vruchten afgeworpen. 
Welterusten!

Ik ben verrast hoeveel accu ik heb bespaard, alleen al door de motor alleen in te schakelen wanneer dat echt nodig was. Dit laat zien dat er geen eenduidig antwoord is op de vraag: “Hoe ver kom ik met één acculading?” – het hangt er altijd vanaf. Maar het loont zeker de moeite om zo zuinig mogelijk te rijden.

DAG 5:  LAIFS – RIVA DEL GARDA

De laatste dag van mijn reis begint met een uitstapje naar Trente. Een echte Italiaanse koffie bij de barokke Neptunusfontein op het domplein is precies wat ik nodig heb om nieuwe energie op te doen. Trient is niet alleen de moeite waard als tussenstop vanwege de heerlijke koffie, maar ook vanwege de pittoreske steegjes, de Italiaanse levensstijl en de historische oude binnenstad, die je terugvoert naar vervlogen tijden. Na dit culturele hoogtepunt is het nog maar een paar meter. Dan verschijnt achter een bergkam plotseling het Gardameer in al zijn pracht.

De i:SY P12 was tijdens de hele tocht een betrouwbare metgezel en beantwoordt daarmee zelf de vraag: een Alpenoversteek op een compacte fiets – met de i:SY P12 kan dat!